Usulü’s Serahsi

Usûlü’s-Serahsî, Hanefî fakihi Şemsüleimme es-Serahsî’nin (ö. 483/1090) fıkıh usulüne dair en önemli eserleri olup usûl tarihinde fukaha yönteminin en güçlü örneklerinden biri olarak kabul edilmektedir. Müellif, el-Mebsût’ta şerh ettiği furû meselelerin dayandığı teorik temelleri sistemli biçimde ortaya koymak amacıyla hapiste başladığı ve 479/1087’de Özkent’te tamamladığı bu eserde, Hanefî usulünü kitap, sünnet, icmâ, kıyas olmak üzere dört delil çerçevesinde işler; konuları teorik olarak ortaya koyup farklı görüşleri, çoğunlukla Şâfiî mezhebi merkezli mukayeselerle tartışır. Kendisinden sonra yazılan Hanefî usul literatüründe, özellikle Pezdevî şerhlerinde yoğun şekilde kullanılmış olmakla beraber müstakil şerhlere konu yapılmamıştır.

Prof. Dr. Abdullah Kahraman, Prof. Dr. Ayhan Hira ve Doç. Dr. Necmettin Azak editörlüğünde, bir grup akademisyenin katkısıyla hazırlanan bu neşirde, Ebü’l-Vefâ el-Efgânî’nin önceki neşriyle birlikte Türkiye kütüphanelerinde bulunan iki yazma nüsha da değerlendirilerek eser yeniden tahkik edilmiştir. Yapılan bu yeni tahkik çerçevesinde eser Türkçe’ye tercüme edilmiş ve dipnotlarla zenginleştirilmiştir.